Beste collega,

Zaterdagochtend. Ik werd pas om zeven uur wakker. Dat is voor mij uniek. Gisteravond heb ik mijn buikspieren in Sportstad iets té fanatiek getraind. Ik dacht “een setje extra kan best nog.” Dat setje extra kan dus niet altijd best nog. Vanmorgen zegt mijn lichaam even rust, Ron. Vermoedelijk. Ik weet het niet zeker. Ik zit nu in de woonkamer, met een grote koffie in mijn hand, en ik lees door wat ik eerder deze week aan concepten voor de Vuurtoren had klaargelegd.

Ik ben niet content.

Wat er lag was niet slecht. Het klopte. Het was helder. Het had bronnen. Het had kaders. Het was Ron gefilterd door zijn eigen agents. Netjes. Systematisch. En precies daarom niet wat ik deze week wil sturen. Te veel radar. Te weinig ik. Als jij op zaterdagochtend de tijd neemt om deze mail te openen, verdien je een editie waarin ik zonder tussenkomst van een filter over mijn eigen tafel schrijf.

Dus. Nieuwe start. Deze editie schrijf ik over de tools die ik zelf handig vind. En waarom. Vanuit wat op zaterdagochtend in mijn eigen woonkamer aanwezig is. Papier. Kennisarchief. E-inkt met AI. Notetakers. Praten tegen AI. Onderzoeksbank. Prompt-bibliotheek. En, aan het eind, een korte lijst van andere tools die op mijn radar staan zonder dat ik ze zelf dagelijks aanraak. Kort. Zonder claim dat ik ze allemaal getest heb.

Terwijl ik dit typ, zit Jake, onze eigenwijze kater, achter mijn laptop. Op tafel. Op de tafel mag hij niet, maar dat zeg ik al drie jaar tegen hem en het heeft hem nog niet één keer geboeid. “Jake, dat mag niet.” Hij kijkt op. Hij spreekt terug (miauw met een licht chagrijnige ondertoon), en beweegt precies genoeg naar rechts zodat ik nét niet meer bij mijn scherm kan zonder over hem heen te leunen. Hij weet, als ik aan het typen ben, dat ik niet de moeite ga nemen om te gaan staan.

Hij heeft gelijk. Ik neem die moeite niet. En daar zit een miniatuur-versie van de tools-discussie in deze editie. Wie kiest voor gemak, kiest voor Jake. Wie kiest voor principe, staat op en verplaatst de kat. Ik ben, deze zaterdagochtend, degene die kiest voor gemak. Dus schrijf ik met een kater tussen mijn toetsenbord en mijn scherm.

Deze editie noem ik daarom De Werkbank-editie. Zeven tools die ik zelf gebruik, met wat ik erover vind na maanden praktijk. Bij elke AI-tool een expliciete AVG- en AI Act-antenne aan, omdat dat voor onze beroepsgroep geen bijzaak is maar de kern van het gebruikersbesluit.

Zet je koffie erbij. Waarschuwing vooraf. Ik ga hieronder producten noemen, prijzen benoemen en aankoopadviezen geven. Ik heb met geen enkele van de genoemde partijen een commerciële relatie. Dit is geen affiliate-nieuwsbrief. Als iets aan een aanbieder betaalt zonder dat de tekst het duidelijk aangeeft, is dat niet Ron.

Hier komt-ie.

1De Leuchtturm 1917 A5 — Morning Paper, Wim Hof en de reden dat mijn dag om zeven uur echt begint

Kop van de eerste tool op mijn werkbank. Een Leuchtturm 1917 in A5, dotted, hardcover, in het donkerblauw. Prijs bij een fatsoenlijke boekhandel ongeveer 20 tot 25 euro. 251 genummerde pagina’s. Ingebouwde inhoudsopgave voorin. Twee leeslintjes. Uitvouwbare achterflap. Elastiek. Papier van 70 gsm dat de meeste vulpen-inkten netjes trekt en amper doorbloedt.

Deze editie schrijf ik als tool-editie, maar de Leuchtturm is niet zomaar een tool. Hij is de plek waar mijn dag start. Bijna dagelijks. Al jaren. Ik heb een ochtend-ritueel dat is gebouwd op twee dingen. Schrijven op basis van het boek The Morning Paper. En Wim Hof-ademoefeningen. In die volgorde. Pas daarna begint mijn dag.

Het ochtend-ritueel, stap voor stap.

Mijn dag begint vaak om vijf uur in de ochtend. Vroeg. Bewust vroeg. Voor de meeste mensen is dat oergezellig; voor mij is het de rustigste anderhalve tot twee uur van de dag, de enige tijd waarin er echt niemand iets van me verwacht en waarin ik zonder onderbreking kan zijn met mezelf. Ik schuif zonder telefoon te openen naar de studeerkamer. Op mijn bureau staat de Leuchtturm al open op de eerste lege bladzijde van de dag. Datum bovenin. Vulpen ernaast. Koffie zet ik daarna, na de eerste bladzijden. Bewust die volgorde. De dag begint niet met stimulans van buiten, hij begint met wat er in mijn hoofd zit.

The Morning Paper is een schrijfroutine waarin je zonder redigeren, zonder correctie, en zonder plan opschrijft wat er in je opkomt. Drie bladzijden. Handgeschreven. Vulpen. Je stopt niet als je even niet weet wat te schrijven; je schrijft door met “ik weet niet wat te schrijven, gek dat mijn hand nu stil zou moeten staan terwijl mijn hoofd nog vol zit met wat mijn hoofd nu doet.” En dan komt er weer iets. Onbewust ruim je op. Voor mij is het de meest betrouwbare manier om zorgen, mengelmoezen, angst voor de dag en losse ideeën uit mijn systeem te halen voordat ik iets voor iemand anders ga doen.

Na drie bladzijden staat de Leuchtturm open op wat, achteraf gelezen, zelden interessant is. Niet erg. Het is geen dagboek. Het is een schoonmaakruimte. Wat wél interessant is, is wat ik daarna doe.

Wim Hof-ademoefeningen. Drie rondes van veertig krachtige ademhalingen, gevolgd door adem inhouden op lege longen. Duurt in totaal ongeveer twaalf minuten. Voor wie het niet kent, is het een routine die door de Nederlandse “iceman” Wim Hof internationaal populair is gemaakt. Ik doe hem niet omdat ik in het ijs wil, maar omdat de combinatie van diepe ademhalingen en de mentale rust die volgt mijn dag anders start dan zonder. Zonder Wim Hof zit er onrust in mijn schouders. Met Wim Hof is die weg. Op cursusdagen merken deelnemers het verschil, hoewel ze niet weten waarom.

Na de ademoefeningen zet ik pas de koffiemachine aan. Pak ik de telefoon. Kijk op de agenda. Begin ik met echt werk. De hele routine duurt van start tot koffie ongeveer 45 minuten. Kost een investering ja. Levert een dag op die ik anders niet had gehad.

Waarom de Leuchtturm en niet een schrift van de Hema.

Twee redenen. Eén, de kwaliteit van het papier maakt uit voor mijn hand. Vulpen op dun papier is niet fijn, en niet-fijn schrijven leidt tot minder consistent schrijven. Als je één handeling elke ochtend doet en er wringing in zit, ga je een keer overslaan, en dan nog een keer, en dan is de gewoonte weg. Leuchtturm-papier is niet perfect (dun voor vulpen-liefhebbers), maar goed genoeg voor mijn Lamy 2000. Twee, de genummerde pagina’s en de inhoudsopgave voorin geven het boek een structuur die na een half jaar meerwaarde krijgt.

Naast het ochtend-ritueel gebruik ik de Leuchtturm ook voor fiscale casus.

Als ik een complexe casus voor het eerst zie, ga ik altijd eerst schrijven. Vulpen. Boek. Niet op scherm. Op papier schrijven vertraagt je hand tot het tempo waarop je hersenen redeneren. Handschrift dwingt selectie. Je legt automatisch relaties tussen concepten die je met een toetsenbord vaak verliest.

Deze week had ik een casus over de vraag of een tandartspraktijk die in een BV wordt gehouden onder de bedrijfsopvolgingsregeling van de SW valt bij verkoop aan de zoon van de tandarts. Klassiek dossier. Vroeger deed ik daar drie sessies over. Nu ging ik eerst een uur wandelen (Natasja mee) en daarna kwam ik thuis en ben ik dertig minuten in mijn Leuchtturm gaan schrijven. Op de eerste bladzijde de vraag. Op de tweede bladzijde de kernbepalingen. Op de derde bladzijde de openstaande punten die ik met AI zou willen laten uitwerken. Toen ik daarna Claude Opus 5 opende, wist ik precies welke drie prompts ik moest stellen. Geen verspilde ronden. Antwoord ontving ik binnen negen minuten. En dat resultaat kwam uit de dertig minuten Leuchtturm daarvoor.

Praktisch advies deze week.

Koop een Leuchtturm 1917 in A5 dotted. Kleur maakt niet uit. Kies één type inkt, één type vulpen die je fijn vindt. Begin morgen met drie bladzijden Morning Paper, gevolgd door een korte adem-oefening (Wim Hof of gewoon vier keer diep in en uit door de neus). Doe het één week. Wat je merkt is dat de dag anders begint. Wat je op de bladzijden opschrijft is niet het punt. De ruimte die het maakt in je hoofd is dat wel.

De werkbank begint bij papier. Papier voelt oubollig. Maar op papier begint mijn dag echt, en op papier maak ik in dertig minuten scherper werk dan in drie uur op scherm. Dat is de eerste rekensom van de dag.

2Readwise + Notion — mijn levende kennisdatabank uit alles wat ik ooit heb gearceerd (en waarom mijn reMarkable weg is)

Tool twee op mijn werkbank vervangt een tool die er lang stond en die ik uiteindelijk heb weggedaan. Eerst het eerlijke verhaal over de reMarkable, want ik weet dat veel lezers hem staan te overwegen of hem al hebben.

Mijn eerlijke oordeel over de reMarkable. Ik heb elk type in huis gehad. De originele Paper, de Paper Pure, de Paper Pro, de Pro Move. Ik was er telkens enthousiast over de eerste twee weken. Het schrijfgevoel is fenomenaal. De pen valt niet uit balans. Het scherm is rustig voor de ogen. Als schrijfinstrument is het het beste dat je op tafel kunt zetten na een goede vulpen.

Maar er is een “maar” en die is doorslaggevend. Wat je op de reMarkable schrijft, blijft op de reMarkable. Er is geen doorwerking naar de plek waar je het later weer nodig hebt.

De cloud-sync is er wel (Connect-abonnement), maar dat is een archief, geen kennisdatabank. Als ik in mei een goede aantekening had gemaakt over de bedrijfsopvolgingsregeling en ik zocht die in september terug, moest ik door tien schrijfmappen bladeren met de handmatige inhoudsopgave die ik zelf had bijgehouden. Traag. Inconsistent. En steeds vaker liet ik het na, waardoor de aantekening dood gewicht werd.

Ik heb dit drie generaties reMarkables geprobeerd te ondervangen met steeds strakkere mappen, steeds mooiere inhoudsopgaven. Het werkte niet. Ik miste de versnelling. Op de reMarkable ging het denken sneller, maar de terugwaartse ontsluiting bleef achter. Voor Ron als vaklezer, cursusgever en Vuurtoren-schrijver was dat de deal-breaker. Dit voorjaar heb ik hem verkocht.

Als jij anders in het spel zit, is de reMarkable prima. Voor de puur analoog-denkende adviseur die zijn aantekeningen alleen als denkoefening gebruikt, en niet als bron voor later, is het een uitstekend apparaat. Prijs ± 749 tot 849 euro voor Paper Pro. Twee weken batterij. Geen apps. Geen afleiding. Als dat wat je zoekt is, koop ‘m. Voor mij was het niet genoeg.

Wat ik in plaats daarvan gebruik. Al jaren, ver voordat de reMarkable in mijn leven kwam. Het is geen apparaat maar een tandem. Readwise gekoppeld aan een Notion-database. Ik gebruik Readwise sinds de eerste versie in Nederland beschikbaar kwam, en Notion sinds 2022, toen ik terug naar de universiteit ging. Notion was toen mijn studie-tweede-brein, waarin ik college-aantekeningen, samenvattingen van tentamenstof en verwerkte artikelen bij elkaar bracht. De koppeling tussen Readwise en Notion heb ik in 2023 gemaakt, en samen zijn ze sindsdien mijn kennisdatabank.

De reMarkable was, in retrospect, een tussentijdse afleiding. Ik had de kennisdatabank al. En toch dacht ik dat een e-inkt-tablet iets zou toevoegen. Twee jaar heeft dat geduurd voordat ik hem verkocht. Wees me daarin voor. Als je al een systeem hebt dat je aantekeningen opvangt en teruggeeft, is een schrijf-apparaat zonder doorwerking (hoe mooi het schrijft) een omleiding, geen route.

Hoe werkt het. Readwise heeft integraties met Kindle, Apple Books, Instapaper, Pocket, Twitter, Medium en zelfs met Reader (hun eigen leesomgeving). Elke keer als ik iets arceer, of dat nu in mijn Kindle is tijdens een treinreis, of in een pdf op de Surface, of in een Instapaper-artikel op de fiets, komt de highlight automatisch bij Readwise binnen. Vervolgens synct Readwise die highlight naar een database in Notion. Elke dag automatisch. Zonder dat ik iets hoef te doen.

De Notion-database heeft standaardvelden. Titel, auteur, bron, categorie (boek, artikel, tweet, podcast), datum van arcering, tags. Ik heb er zelf een paar velden aan toegevoegd. Fiscaal onderwerp. Casus-toepasbaarheid. Cursus-relevantie. En bij elk item zit de originele context erbij, dus ik kan altijd terug naar de bron.

Waarom is dit sterker dan een reMarkable of een schrift. Op de reMarkable of in mijn Leuchtturm blijven aantekeningen op de plek waar ik ze schreef. Ze zijn er, maar ze werken niet mee. Bij Readwise + Notion werken de arceringen actief mee. Ik zoek in mijn Notion op “bedrijfsopvolgingsregeling” en krijg 34 highlights uit twaalf verschillende bronnen. Ik zoek op “fiscale eenheid ontvoegen” en krijg de essentie van drie boeken en zeven artikelen. Zonder dat ik één minuut heb hoeven zoeken in mijn boekenkast of in mijn Kindle.

De filosofie erachter. Als ik de tijd neem om iets te lezen, wil ik vastleggen wat ik belangrijk vind. Eén keer arceren op het moment dat ik het lees. Nooit meer opnieuw hoeven zoeken later. Elke arcering is een gift van jou aan de toekomstige jij. En als je diezelfde arceringen ooit in een centraal doorzoekbaar systeem stopt, betaalt die gift zich elke week uit.

Prijzen. Readwise ± 8-10 dollar per maand. Notion Personal Pro ± 8 euro per maand. Voor mij samen ongeveer 18 euro per maand. Waanzinnig goed rendement voor de tijd die het bespaart.

AVG- en AI Act-vraag. Simpele regel. Alleen boeken, artikelen en publieke bronnen laten syncen. Nooit klantdata via Readwise. Notion is EU-configureerbaar in Enterprise. Voor persoonlijke kantoorbibliotheek volstaat de standaardplan mits je géén klantdata er in verwerkt.

3Viwoods AiPaper — de e-inkt-tablet mét ingebouwde AI

Tool drie is gloednieuw. Doos stond gisteravond nog naast de prullenbak. Viwoods AiPaper. 10,65-inch e-inkt-tablet uit Hong Kong (Shenzhen Viwoods Technology & Design). Prijs met pen en cover ongeveer 480 tot 550 euro afhankelijk van variant. 128 GB opslag. 4,5 millimeter dik. 370 gram. Handwriting-to-text. AI-samenvatting van vergaderingen. Pdf-annotatie. Ingebouwde daily planner. Cloud-sync met OneDrive, Google Drive en Dropbox.

Waarom een e-inkt-tablet op mijn werkbank, naast de Leuchtturm en de Readwise+Notion-databank. Omdat de Viwoods iets doet wat die twee niet doen. Hij zit tussen analoog en digitaal in, en hij heeft een lichte AI-laag aan boord. Voor het scenario “korte werksessie, live notities, direct daarna samenvatting” is hij verrassend effectief. En hij vult exact het gat dat mijn reMarkable achterliet toen ik die verkocht.

Wat werkt. De handwriting-to-text is bijna niet te geloven. Ik schrijf in mijn snelle, half-uitgeschreven handschrift dat vroeger niemand kon lezen behalve ikzelf. De Viwoods converteert dat in vijf seconden. Foutratio ± 1:55 woorden. Beter dan verwacht. De AI-vergaderingsamenvatting geeft binnen twintig seconden een gestructureerde samenvatting in drie koppen (besluiten, actiepunten, openstaande vragen). Pdf-annotatie werkt vergelijkbaar met andere e-inkt-tablets, plus dat een pen-tik-vasthouden op een passage een AI-uitleg pop-up geeft.

Wat niet werkt. De cloud-sync met OneDrive is soms wispelturig. De taal-ondersteuning is Engels-first (foutratio Nederlands ± 1:35). Voor pure Nederlandse notities blijf ik daarom bij de Leuchtturm.

De AVG- en AI Act-vraag. Viwoods’ ingebouwde AI draait deels op de tablet zelf (goed) en deels via een cloudverbinding (minder goed). Verwerkersovereenkomst is voor zakelijk gebruik onvoldoende expliciet over EU-datalocatie, en de fabrikant zit in Hong Kong onder Chinees recht. Verzwarende factor. Mijn regel. AI-functies op de Viwoods alleen bij trainings, cursussen en geanonimiseerde stukken. Nooit op live klantdata. AI-functies staan standaard uit. Strenger dan de fabrikant voorschrijft, maar passend bij onze beroepsgroep.

Voordeel dat je in reviewpagina’s niet vaak leest. Hij is 370 gram. Past in mijn binnenzak. Op de fiets naar klant, in mijn koffertje voor de RB-bijeenkomst in Utrecht. Beide keren zonder gedoe.

Praktisch advies. Als je één e-inkt-tablet koopt en je hebt maandelijks veel gesprekken die je live wilt notuleren mét snelle samenvatting, en je bent bereid met de AVG-driedeling hierboven te leven, is de Viwoods een goede keuze. Als je vooral zelf lang wilt denken en schrijven zonder AI, blijf bij papier (Leuchtturm) en zet de leesarcering in via Readwise + Notion voor de doorwerking. Ik heb dat pad zelf gekozen na twee jaar reMarkable-eigenaar.

4Wispr Flow — de tool waardoor ik bijna niet meer typ (met eerlijke opmerkingen over Plaud en Fireflies)

Deze week de belangrijkste tool-vertelling in deze editie. Wispr Flow. Ik heb hem al ongeveer driekwart jaar op mijn Surface staan als dictatie-app, en gisteren heb ik voor het eerst zijn Notetaker-functie (nieuw sinds 5 augustus 2026) in een echte Teams-meeting laten draaien. Twee sporen dus. Een dictatie-spoor dat al maanden gewoonte is geworden, en een notetaker-spoor dat sinds gisteren op mijn werkbank ligt.

Eerst de context. Wat gebruikte ik hiervoor. Wat gebruik ik bewust niet.

Plaud Note (en later Note Pro) heb ik vanaf dag één gebruikt. Letterlijk vanaf de eerste dag dat het apparaat in Nederland te bestellen was. In mijn boek AI in de fiscale praktijk staat een uitgewerkt hoofdstuk waarin ik hem als voorbeeld neem. Klantgesprekken. Vergaderingen. Interne overleggen. Cursusnabesprekingen. Ik heb bijna elk hoofdgesprek uit 2024 en 2025 met Plaud opgenomen, achteraf terug geluisterd, en de transcriptie in mijn dossier verwerkt. Dat was een van mijn belangrijkste productiviteitsverbeteringen van de afgelopen twee jaar.

Waarom gebruik ik hem sinds vorige maand niet meer. Praktisch bezwaar. De Plaud is ontworpen om magnetisch tegen de achterkant van je smartphone te bevestigen. Ik heb vorig jaar mijn iPhone ingeruild voor een Samsung Galaxy S25 Ultra. En daarmee kwam er een probleem dat ik niet had voorzien. De Samsung heeft een horizontale cameramodule aan de achterkant, met flinke camera-bult. De Plaud is precies zo gemaakt dat hij plat past tegen de vlakke achterkant van een iPhone. Op de Samsung staat hij niet plat. Ik heb maandenlang wat oplossingen geprobeerd, maar het bleef ongemakkelijk. Sinds augustus ligt de Plaud in mijn bureaulade.

En Fireflies. Fireflies is de bekendste AI-notetaker die als bot deelneemt aan online meetings. Meer dan 1 miljoen bedrijven, 4,8 op G2. Ik heb hem zelf nooit gebruikt. Van collega’s hoor ik dat zij hem wél gebruiken en er enthousiast over zijn. Voor mij was er nooit een aanleiding om over te stappen: ik had genoeg aan Plaud (destijds) en nu aan Wispr Flow. Ik noem Fireflies daarom wel in cursussen omdat de doelgroep hem herkent, maar ik kan er niet uit eigen ervaring over vertellen.

Dan nu Wispr Flow. Functie één: ik typ bijna niets meer.

Wispr Flow is oorspronkelijk een AI-dictatie-app. Je installeert ‘m op Windows of Mac, en vanaf dat moment kun je in élk programma dat op je computer draait tekst inspreken in plaats van typen. Word, Outlook, Notion, ChatGPT-webbrowser, Slack, Teams-chatbox, Rechtspraak-zoekbalk, de titel van een bestand in Verkenner. Overal. De sneltoets op Windows is Ctrl+Windows. Ik druk ‘m in, spreek mijn zin uit, laat ‘m los, en de zin verschijnt (netjes geïnterpuncteerd, ontdaan van “eh” en “uhm”) in het veld waar mijn cursor staat.

Toen ik gisteravond na Sportstad thuiskwam en het concept van deze Vuurtoren wilde beginnen, zat ik in bed met de laptop. Buikspieren te moe om lang overeind te zitten. Ik heb de opening (de eerste driehonderd woorden van deze editie) ingesproken. Ctrl+Windows ingedrukt. Zin uitgesproken. Losgelaten. Volgende zin. Vijftien minuten later stond er iets van 700 woorden op scherm. Zonder Wispr Flow had ik gisteravond de laptop dichtgeklapt.

Belangrijk detail. Ik zet Wispr Flow alleen in om te typen achter mijn Surface. Niet in de auto op mijn telefoon. Niet om lange dictaten in te spreken die achteraf worden uitgetypt. Wispr Flow’s kracht voor mij is puur invoer in tekstvelden op mijn laptop, in real time. Het is niet een dictafoon; het is een toetsenbord waar ik doorheen spreek.

Functie twee. De Notetaker die geen bot is.

Sinds 5 augustus 2026 heeft Wispr Flow er een Notetaker-functie aan toegevoegd. Aangezet in Teams gisteren. Vergadering van veertig minuten. Vijf deelnemers. Een strategie-overleg over de najaars-cursusagenda.

Wat ik zag. Niet een bot die zich in de deelnemerslijst meldt. Wél een klein zijpaneel rechts op mijn scherm waarin de live transcriptie meeloopt.

Wispr Flow neemt de system-audio direct op mijn eigen apparaat op. De vergadering weet niet dat ik meeschrijf, tenzij ik het meld (wat ik gisteren aan het begin van de sessie heb gedaan). Dat is fundamenteel anders dan Fireflies. En het is fundamenteel veiliger voor de context van onze beroepsgroep.

Na afloop kreeg ik binnen een minuut een gestructureerde samenvatting. Drie koppen. Besluiten, actiepunten, openstaande vragen. Sprekers waren correct herkend (vier van vijf; ik moest voor één deelnemer één keer een correctie zetten). Belangrijker dan de kwaliteit was de vorm. De actiepunten stonden gecategoriseerd per verantwoordelijke persoon. Zonder dat ik dat had voorgesteld.

Wat betekent dit voor AVG en AI Act. Voor AVG: opname van een gesprek blijft een verwerking die grondslag, doelbinding, retentie en verwerkersovereenkomst vereist. Wispr Flow verwerkt in de cloud (server-regio afhankelijk van je plan; Enterprise heeft EU-datalocatie configureerbaar). Voor AI Act artikel 50 is er wel een verschil. Fireflies stuurt een bot in de vergadering die als AI-systeem in interactie treedt met natuurlijke personen. Wispr Flow neemt via jouw computer op. Geen deelnemende AI, wel een AI op de achtergrond. Juridisch een gradatie milder, maar de plicht om deelnemers vooraf te melden dat je opneemt blijft honderd procent overeind.

Prijs Wispr Flow. Notetaker zit voorlopig in gratis-tier. Dictatie-functie ± 15 dollar per maand voor Individual. Beste prijs-productiviteit-rendement dat ik op dit moment ken.

5Praten met ChatGPT via de Pitaka-knop — Reflectie GPT, communicatiecoach en hoe ik mij op Tax Talks trainde in de auto

Dit is een artikel dat ik echt wil dat je leest. Niet omdat het over een dure tool gaat. Wel omdat het één van de weinige gewoontes is die mijn beroepsmatige leven het afgelopen jaar structureel heeft veranderd. Praten met AI. Letterlijk. Met de stem. Onderweg. Voor voorbereiding. Voor reflectie. Voor training.

De hardware. Pitaka-case met NFC-button. Op mijn Samsung Galaxy S25 Ultra zit een Pitaka MagEZ-case. Aan de zijkant zit een NFC-button. Ik heb ‘m geprogrammeerd om ChatGPT te openen in de stem-modus. Één klik. Geen ontgrendelen. Geen app zoeken. Geen menu doorklikken. Praten.

Elke drempel die je wegneemt tussen intentie en actie, verhoogt de kans dat je een tool ook echt gaat gebruiken. Met de knop is het: één klik. En dat maakt het verschil tussen “vier keer per dag” en “drie keer per week.”

Drie custom GPTs die ik zelf heb gebouwd.

Custom GPT één. Reflectie GPT. Ik stap in de auto na een cursusdag, druk op de knop, open de Reflectie GPT en begin te praten. “Vandaag was de cursusdag bij SRA. Blok twee liep beter dan blok vier. In blok vier verloor ik de zaal na de derde casus.” De GPT vraagt door. Twintig minuten praten. Nul minuten typen. Elke cursusdag komt tot een reflectie. Elk lastig klantgesprek ook.

Custom GPT twee. Fiscale luister- en communicatiecoach. Deze staat in mijn boek AI in de fiscale praktijk. Directe link. ChatGPT — Fiscale luister- en communicatiecoach. Iedereen met Plus kan hem direct openen.

De coach werkt op drie principes uit mijn boek. Actief luisteren voordat je reageert (SAMEN-methodiek, hoofdstuk 4). Toonherkenning. Doorvragen op de vraag onder de vraag. In elk rollenspel dwingt hij mij consistent op die drie.

Waarvoor ik hem tegenwoordig het intensiefst gebruik. Rechtszaken.

Ik gebruik hem om me voor te bereiden op rechtszaken. Fiscale procedures. Ik werk mijn punt met de coach tot in de perfectie uit. Ik oefen de kernvraag. Ik oefen mijn openingsstelling. Ik oefen mijn tegenweer op de argumenten die de belastinginspecteur waarschijnlijk gaat opwerpen. Ik oefen mijn reactie op vragen van de rechter waar ik niet direct antwoord op weet. Weer. Weer. Weer.

Waarom die diepte. Omdat ik rechtszaken zie als een sport. Ik ben oud-topsporter. Wielrennen. En van wielrennen heb ik geleerd: verliezen is geen issue. Niet aan het podium mogen staan is óók geen issue. Wat wel een issue is, is niet volledig hebben opgegeven wat je op dat moment kon geven.

Vroeger, in mijn wielren-tijd, als ik tweede werd of, nog erger, derde, dan wilde ik niet naar het podium. Ze moesten me erheen dwingen. Nu, kijkend terug, denk ik “Ron Ron toch.” Zo overdreven. Zo jong.

Maar de kern van die houding, dat winnen niet het doel is maar dat álles geven het doel is, is precies wat ik in een rechtszaak nodig heb. Ik oefen mijn dossier in de auto op weg naar de zitting met de coach. Zes, zeven, acht keer. Elk argument in vier vormen. Als het niet mijn dag is, verlies ik. Dat is oké. Volgende zaak. Wat niet mag, is niet-voorbereid zijn.

Custom GPT drie. Cursus-voorbereidings-GPTs. Eén per cursus. Voor élke cursus die ik geef bouw ik een aparte custom GPT. Zestien tot vierentwintig staan er inmiddels in mijn account. Ik open de betreffende GPT in de auto op weg naar de locatie. Ik loop de agenda door. Ik vraag de GPT om me te overhoren over de kernpunten. Ik oefen de opening.

En dan het voorbeeld dat ik apart wil noemen. Tax Talks.

Vorig jaar werd ik voor het eerst gevraagd voor een Tax Talks-uitzending. Ik was vereerd, en tegelijk kwam er onmiddellijk een probleem. Mijn agenda liet het simpelweg niet toe. Ik heb met tegenzin bedankt.

Dit jaar werd ik opnieuw gevraagd. Ditmaal voor een drieluik. En de productie kwam me tegemoet in de planning. We hebben afgesproken dat we het opsplitsten. Eerst een aparte focus-uitzending. Daarna, een paar weken later, één dag in de studio waarin we drie uitzendingen achter elkaar zouden opnemen.

Bij die eerste focus-uitzending viel me iets op waar ik van tevoren niet bij stilgestaan had. Wat voor een zaal werkt, werkt niet op tv. In een cursuszaal mag je een gedachte in drie zinnen inbedden. Op tv heb je vier zinnen. Punt. Volgende vraag. Als je met je derde zin nog aanloopt, is de kijker al met de armen over elkaar op de bank aan het denken.

Ik zat na die focus-uitzending in de auto naar huis en ik dacht “Ron, dit moet anders.” En op dat moment kwam mijn vriendje Chat in beeld.

Ik heb mezelf daarna in de auto getraind op één specifieke antwoordstructuur:

1. Herkenning     — vat de vraag in één zin samen
2. Antwoord       — kort, kernachtig, meestal één zin
3. Voorbeeld      — concreet, herkenbaar, één casus
4. One-liner      — blijft hangen

Voorbeeld. Vraag: “Hoe kan een DGA zonder fiscale schade zijn vastgoed in privé onderbrengen?”

Herkenning. “Als ik je goed begrijp, vraag je hoe een DGA zonder fiscale schade zijn vastgoed in privé kan onderbrengen.” Antwoord. “Dat kan via een gefaseerde schenking gecombineerd met de BOR-vrijstelling, als aan de bezitsvereisten is voldaan.” Voorbeeld. “Vorig jaar begeleidde ik een tandarts die zijn praktijkpand op deze manier heeft overgedragen aan zijn zoon.” One-liner. “De bedrijfsopvolging is geen fiscale truc, hij is een gesprek dat je vijf jaar te vroeg moet beginnen.”

Herkenning. Antwoord. Voorbeeld. One-liner. Steeds opnieuw. Elke autorit. Weken lang. Met mijn Fiscale luister- en communicatiecoach die telkens een nieuwe fiscale vraag gooit en mij binnen vijftien seconden een compleet antwoord in die vier delen laat geven. Autopilot voor een vorm die anders acht seconden aarzeling in beeld had opgeleverd.

6Gemini NotebookLM en Gamma — mijn complete cursus-workflow van bronnenpakket naar deelnemer-samenvatting

Op mijn werkbank staat een AI-tool die geen chatbot is maar een onderzoeksbank. Gemini NotebookLM van Google. In combinatie met Gamma (voor slides) vormt hij het hart van een workflow die ik elke cursus opnieuw uitvoer.

Waarom NotebookLM en niet Claude of ChatGPT. Als je Claude of ChatGPT vraagt naar wet en jurisprudentie, krijg je antwoord uit een gecombineerde training. Bij NotebookLM krijg je antwoord uit de bronnen die jij hebt aangeleverd. Voor onze beroepsgroep is dat verschil alles.

Mijn complete cursus-workflow, in zes stappen. Ik neem je mee door een concrete cursus die ik deze zomer heb voorbereid. Onderwerp. “AI Act voor de Nederlandse fiscale praktijk.” Doelgroep. Belastingadviseurs bij SRA-kantoren. Duur. Een halve dag.

Stap één. Onderzoek verzamelen. Ik open NotebookLM en maak een nieuw Master Notebook aan met de titel van de cursus. Voor deze specifieke cursus was dat ongeveer 18 bronnen. De Verordening (EU) 2024/1689 in de Nederlandse en Engelse tekst. Uitvoeringsverordening 2026/1755. NBA Leidraad 2. NOB Reglement 2026. AP-handreiking generatieve AI (juli 2026). Vier vakartikelen. Twee YouTube-lezingen. En een verzameling links. Alles bij elkaar in één notebook. 45 minuten laadwerk.

Stap twee. Onderzoek laten doen. Praten met NotebookLM. Ik zet spraak-modus in NotebookLM aan en begin een dialoog met de bronnenset. In de auto op weg naar een klant, of tijdens een lange wandeling. Ik stel vragen. NotebookLM antwoordt met citaten. Twintig minuten gesprek. Dertig minuten. Voor complexe cursussen soms een uur.

ChatGPT wil je helpen door van alles bij te vullen. NotebookLM wil je helpen door strikt binnen jouw bronnen te blijven. Voor vaktechnisch onderzoek is dat wat je nodig hebt.

Stap drie. Podcasts (Audio Overviews) om tot de essentie te komen. Als het gesprek me niet genoeg brengt, maak ik podcasts. Meestal twee tot drie per cursus. Elk met een andere invalshoek. De eerste generiek. De tweede specifiek (“focus deze podcast op wat een MKB-accountant morgen concreet moet doen”). De derde tegendraads (“speel de podcast alsof jullie de scepticus zijn die deze wet overschat vindt”). Dat geeft me tegenargumenten die ik in de zaal kan verwachten van deelnemers die achterin zitten met hun armen over elkaar. Zeer waardevol.

Na deze twee tot drie podcasts, luister ik ongeveer 60 tot 90 minuten totale audio, en heb ik de essentie van de bronnenset in mijn systeem zitten. Zonder dat ik zelf nog een letter heb hoeven typen.

Stap vier. Schrijven. Van essentie naar cursus-Word-document. Nu ga ik zitten. Meestal op mijn Surface, in Word. Voor de AI Act-cursus werd dat een document van ongeveer 4500 woorden. Duurt me nu, na de podcasts, ongeveer twee tot drie uur. Vóór ik NotebookLM in deze workflow inzette, was dit een dag of anderhalve dag werk.

Stap vijf. Van Word naar Gamma. Presentatie. Ik open Gamma. Kies “importeer uit tekst” of “importeer uit Word.” Ik plak het cursus-document erin, geef Gamma één instructie (“maak hier een strak Nederlandstalig deck van in mijn huisstijl blauw/wit, één kernboodschap per slide, gebruik afbeeldingen minimaal”), en druk op start.

Ongeveer twee minuten later staat er een deck van 30 tot 45 slides. Ik loop door alle slides, verplaats sommige, gooi 20% weg, herformuleer 30%, voeg mijn eigen afbeeldingen toe. Dat aanpassen is ongeveer een uur werk. Vroeger duurde het maken van een cursus-deck me een halve dag.

Stap zes. Cursist-samenvatting. Nu zet ik AI nog één keer aan het werk. Ik neem het cursus-Word-document (uit stap vier) en genereer daaruit een cursist-samenvatting. Dat is een aparte tekst, ongeveer 1200 tot 1800 woorden, die de deelnemer na afloop van de cursus meekrijgt als achtergrondinformatie.

Voor deze stap gebruik ik meestal Claude Opus 5 (voor Nederlandse fiscale toon vaak nauwkeuriger dan ChatGPT). Ik geef Claude het cursus-Word-document plus een prompt uit mijn Notion-prompt-bibliotheek voor “cursist-samenvattingen.” De samenvatting is binnen tien minuten klaar.

Aan het eind van de dag heeft de cursist drie dingen. De presentatie zoals hij die in de zaal heeft gezien. De achtergrondsamenvatting om thuis door te lezen. En een korte bronnenlijst voor wie dieper wil graven. Complete cursus-ervaring, aangeleverd binnen 48 uur na afloop.

7Prompt-bibliotheek in Notion — de saaiste tool op mijn werkbank en waarschijnlijk de belangrijkste

Tool zeven krijgt geen unboxing-scene. Geen aankoopprijs. Geen kleuren-e-inkt. Het is een database in Notion. Een langzaam gegroeide verzameling van inmiddels honderden prompts die ik in de loop van jaren heb gebouwd, getest en steeds opnieuw gepoetst.

Zonder eigen prompt-bibliotheek haal je waarschijnlijk zestig procent minder uit alle andere AI-tools op je werkbank.

Concreet cijfer uit mijn eigen praktijk. Toen ik zonder prompt-bibliotheek werkte (tot januari 2026), was mijn gemiddelde aantal prompt-iteraties per bruikbaar antwoord vier tot zes. Sinds ik een prompt-bibliotheek heb, is mijn gemiddelde iteratie 1,4. Van vier tot zes iteraties naar één punt vier. Dat is niet marginaal. Dat is een orde van grootte.

Zes categorieën in mijn Notion-bibliotheek.

1. Casusanalyse    — systematische casus-afwerking + tegenargumenten
2. Schrijven       — Chain of Density, toon-check, herschrijven
3. Onderzoek       — NotebookLM-prompts: filteren, tegenspraak, kernboodschap
4. Cursus          — opzetjes, praktijkvoorbeelden, quizvragen
5. Automatisering  — Copilot Studio, scripts, Excel-formules, mailflow
6. Meta            — prompts die me helpen om betere prompts te schrijven

Naast elke prompt staat een testscore. Ik heb elke prompt op minimaal drie casus getest en genoteerd wat er wel en niet werkte. Elke maand loop ik de tien meest gebruikte langs en tune ik. Het is een levend document.

Concreet advies. Open vandaag een nieuw document. Noem het “Prompt-bibliotheek [jouw naam]”. Zet er drie categorieën in. Kopieer daar deze week drie prompts in die je hier of in eerdere Vuurtorens hebt gezien. Over drie maanden heb je een tool die je meer bespaart dan welk hardware-product op mijn werkbank ook.

AVG-opmerking. Bewaar in je prompt-bibliotheek geen klantidentificerende data. Prompts zijn generiek gestructureerde templates. Klantgegevens komen pas in de prompt op het moment dat je een casus draait.

Kleine praktijk-tip die hier natuurlijk bij past — Salesforce-taken via Zapier gekoppeld aan Microsoft To Do

Nog een workflow die ik apart wil vertellen. Voor CRM en klantopvolging werk ik met Salesforce (in mijn geval de Tess Salesforce-omgeving die op mijn kantoor is uitgerold). Salesforce is uitstekend voor de klantregistratie zelf, maar de takenmodule is voor mijn dagelijkse workflow te zwaar. Ik open Salesforce niet elke ochtend. Ik open Microsoft To Do wel. Elke dag. Overal.

Dus heb ik met Zapier een tweewegs-koppeling gebouwd. Elke taak in Salesforce verschijnt vanzelf in mijn Microsoft To Do-lijst. En, cruciaal, elke keer dat ik in Microsoft To Do een taak afvink, wordt die ook afgevinkt in Salesforce. Twee kanten op.

Microsoft To Do is simpel en eenvoudig. Het werkt. Ben ik klaar en vink ik een taak af, dan is de taak in Tess Salesforce ook afgevinkt.

Setup-kosten: Zapier vanaf ± 20 dollar per maand (Starter-plan volstaat), Microsoft To Do gratis in Microsoft 365. Setup-tijd: ± een uur samen met iemand die weet welke velden in Salesforce en To Do bij elkaar horen. AVG-note: zet Zapier op EU-datalocatie en zorg voor de verwerkersovereenkomst. De klantnaam zit vaak in de taakomschrijving; via MS 365 EU-tenant is dat verantwoord, mits het via Zapier ook binnen EU-locatie blijft.

8De grote radar — vijftig+ tools in vijftien categorieën (met AVG- en AI Act-antenne aan)

Op mijn eigen werkbank staan de zeven tools uit de artikelen hierboven. Op mijn radar staan er tientallen andere. Voor deze editie heb ik ze systematisch in kaart gebracht in vijftien categorieën. Ga er niet doorheen fietsen. Bekijk de categorieën die op dit moment aansluiten bij een pijnpunt in je kantoor. Naslagwerk, geen tinderpanel.

A — AI-notetakers (concurrenten Fireflies/Plaud)

Wispr Flow (nieuwe favoriet, lokaal via system-audio, geen bot in deelnemerslijst), Granola (lokaal, geen bot, ± 18 dollar/maand), Read.ai (CRM-sync HubSpot/Salesforce), Otter.ai (klassieker), Jamie (Duits, privacy-first, EU-locatie, vanaf 24 euro/maand), Bluedot (sales-focus), Fathom (gratis-tier), Krisp (ruisonderdrukking + notetaker).

B — AI-deep-research en zoek

Perplexity (± 20 dollar/maand, VS-locatie), ChatGPT Deep Research (native Plus/Team), Claude Research (Enterprise EU-locatie configureerbaar, laagste hallucinatiegehalte), Elicit (138 miljoen papers), Consensus (peer-review-verificatie).

C — Nederlandse fiscale en juridische zoekmachines

Rechtsorde (Sdu/Lefebvre, met GenIA-L bovenop sinds 2026), InView Essential (Wolters Kluwer, voorheen Kluwer Navigator), Legal Intelligence, Vindplaats.nl / Taxence / TaxLive.

D — Audit-specifieke AI-platformen

DataSnipper (Nederlandse trots, Excel-geïntegreerd, de-facto standaard bij Big Four én mid-market), MindBridge, Trullion, CaseWare Cloud AiDA, Aiwyn, Fieldguide.

E — Contract- en documentreview

Kira Systems (Litera, enterprise-only), Luminance (Cambridge-wiskundigen), Robin AI (MKB-advocatuur), LawGeex, Blue J Legal.

F — Workflow-automation en AI-agents

Zapier, Make.com, n8n (self-hostable), Microsoft Power Automate, Copilot Studio, LangGraph/LangChain.

G — AI-presentatietools

Gamma, Beautiful.ai, Canva Presentations, Copilot in PowerPoint. Let op. Tome is dood; niet meer meenemen in vergelijking.

H — Screen-documentatie

Scribe, Loom, Guidde.

I — AI-kalender en scheduling

Motion, Reclaim.ai, Sunsama, Akiflow. Clockwise is per april 2026 gestopt.

J — AI-email-assistenten

Superhuman, Shortwave, Copilot in Outlook. Klantidentificerende data nooit door derde partij voor “email-productiviteit”.

K — Kennismanagement en enterprise-AI

Glean (Assistant 3.0, feb 2026), Obsidian, Mem, Roam Research, Reflect/Capacities/Logseq.

L — Voice, audio en video content

ElevenLabs, Fish Audio, Descript, Riverside.fm.

M — Nederlandse accountancy- en fiscale software

Twinfield, Exact Online, Basecone (Visma), Silverfin, Visionplanner, Spotlight Reporting, ClockAssist, TaxDome NL, Dext (Sage), Keeper, Cortex, Alpha Tax / Nextens / IB-Digital.

N — Focus, aandacht en digital-detox

Cold Turkey Blocker, Freedom, Opal.

O — Opkomend en experimenteel

Rewind, Personal AI, Manus (agentic).

De vier vragen die elke tool moet doorstaan. Wat lost het praktisch op in mijn week? Waar landt de data die ik erin stop? Wat is de verwerkersovereenkomst waard? Val ik binnen AVG en AI Act als ik het inzet zoals ik het van plan ben? Als je op één van de vier vaag blijft, wacht met adoptie.

De Jake-regel als laatste. Wat op de warme plek ligt, wordt gebruikt. Elke tool die je op je bureau plaatst zonder duidelijke inzetregels, verdwijnt binnen zes maanden onder een stapel andere tools. Zoals mijn kater consequent kiest voor de plek waar hij nét niet weggejaagd kan worden zonder dat ik ga staan, kiest je hand consequent voor de tool die geen extra klik van je vraagt.

De rode draad. Zeven tools op één werkbank plus een radar met vijftig+ andere. Ze zeggen dat AI in ons vak niet één ding is. Ze zeggen dat de vraag niet is welke tool het beste is, maar welke tool wanneer. Ze zeggen dat elke AI-tool vier controles moet doorstaan: wat lost hij op, waar landt de data, wat staat er in de verwerkersovereenkomst, val ik binnen AVG en AI Act. Vier vragen. Elke keer. Zonder uitzondering.

Ik ga vanmiddag met Julia een uur op de fiets. Zonder tools. Zonder werkbank. Alleen wij, twee fietsen, en het pad langs de vaart. Buikspieren nog steeds gevoelig. Jake blijft waarschijnlijk op de tafel, ook al mag hij er niet zijn. Dat is óók een werkbank. De belangrijkste.

🟦 Denk blauw. Werk slimmer. Deel kennis.

— Ron

PS: Vanmorgen om zes uur ontving ik een mailtje van een collega uit Rotterdam. Klant belde met een klacht over een advies waarin een omzetcijfer verkeerd was overgenomen. Fout zat, na uitzoeken, in een AI-samenvatting van een jaarrekening die een subtiel verschil (netto omzet versus bruto omzet vóór correcties) had gladgestreken. Het gaat vaker gebeuren. En je goede prompt-bibliotheek, je scherpe verificatie, je juiste tool op het juiste moment, zijn straks het verschil tussen “dit had niet mogen gebeuren” en “hier zit een borging.”

PPS: Als je een tool op je werkbank hebt staan die ik hierboven niet heb genoemd en waarvan jij vindt dat hij er niet mag ontbreken, mail me. hallo@blauwevrijdag.nl. Ik denk aan een lees-editie over “tools van jullie” in Q4.

Deze tips ontvang je van Ron Meijer RB 👋
Wie ben ik? Proactief Register Belastingadviseur | Voorzitter commissie AI en Digitalisering RB | AI-trainer & spreker | docent bij Blauwe Vrijdag, SRA Accountantskantoren en Register Belastingadviseurs, columnist Belastingzaken, taxtech partner MKB-praktijk Lefebvre Sdu | Juridisch & auteur Informanagement

🟦 Denk blauw. Werk slimmer. Deel kennis.

Heb je nog vragen? Vraag maar! hallo@blauwevrijdag.nl

© Alle rechten voorbehouden.

Wil je deze wekelijkse tips niet meer ontvangen? Stuur een kort berichtje naar rm@blauwevrijdag.nl